تابستان بی دردسر
شاید با خود فکر کنید این موضوعی کهنه و قدیمی است، که هر سال تابستان در موردش صحبت میشود، اما اهمیت این مساله زمانی مشخص میشود که متوجه باشیم همه ساله کودکان و نوجوانان زیادی با شروع فصل تابستان، در کوچهها و خیابانها رها میشوند و ساعتهای عمر خود را بیهدف سپری میکنند.
بچهها که مدتها منتظرند تا این ماههای تعطیل از راه برسد و پس از چندین ماه درس خواندن، کمی استراحت کنند حالا میخواهند 3 ماه با راحتی و آسایش به میل خود زندگی کنند. به همین دلیل هم شاید ترجیح بدهند فقط در خانه بمانند و هیچ کاری انجام ندهند. اما بر خلاف آنها، بعضی از بزرگترها دلخوشی از تعطیلات تابستان ندارند. چون در این 3ماه بچهها همیشه در خانه هستند، سروصدا میکنند و دائم بهانه میگیرند. این شرایط وقتی بدتر میشود که تعداد بچهها بیشتر هم باشد و چندتایی دور هم جمع شوند. البته گاهی هم برای راحت شدن کار پدر و مادر، تلویزیون همراه همیشگی روزهای تعطیل میشود و بچهها از صبح تا شب، جلوی آن مینشینند و برنامهها را تماشا میکنند. به همین دلیل معمولا بچهها، شبهای تابستان تا دیروقت بیدار میمانند و ساعتها را بیهوده مقابل تلویزیون یا کامپیوتر میگذرانند.
بنابراین گاهی این روزهایی که میتواند فرصتی مناسب برای انجام بهترین کارها باشد، تبدیل میشود به رنج و عذابی برای خانواده. پس باید راه چارهای پیدا کنیم که هم فرزندان تابستان را به بهترین شکل بگذرانند و هم والدین دچار دردسر نشوند.
درست است که این روزها، فرصت مناسبی برای آموزش است، اما در آن هم نباید افراط کرد. متاسفانه بعضی از خانوادهها آنقدر در این کار زیادهروی میکنند، که تابستان چیزی کمتر از دوران تحصیل ندارد. بنابراین در کنار برنامهریزی برای ارتقای سطح علمی و آموزشی بچهها، باید به فکر سلامت جسم و روحشان هم باشیم.
در گذشته، تعطیلات تابستان یعنی 3 ماه تعطیل، بدون هیچ کار، درس و فعالیتی. در آن روزها بچهها از صبح تا غروب بازی میکردند و سرگرم بودند. آن روزها بیشتر خانهها حیاط داشت و بچهها بیشتر ساعتهای روز را در حیاط میماندند یا با بچههای همسایه بازی میکردند، ولی امروز متاسفانه امکان بازی در حیاط، توپ بازی، لیلی و بازیهایی اینچنین نیست.
به همین دلیل هم امروز والدین بیشتر ساعتهای روز را با کلاسهای مختلف پر میکنند؛ کلاس ورزش، زبان، نقاشی، کامپیوتر و....
البته درست است که این روزها، فرصت مناسبی برای آموزش است، اما در آن هم نباید افراط کرد. متاسفانه بعضی از خانوادهها آنقدر در این کار زیادهروی میکنند، که تابستان چیزی کمتر از دوران تحصیل ندارد. بنابراین در کنار برنامهریزی برای ارتقای سطح علمی و آموزشی بچهها، باید به فکر سلامت جسم و روحشان هم باشیم.
تابستان، فرصتی برای بازسازی جسم و روح
والدین باید بهگونهای برای تابستان برنامهریزی کنند، که فرزندان هم از لحاظ علمی ارتقا پیدا کنند و هم از لحاظ جسمانی پرورش یابند. پس از ماهها بیتحرکی و عدم فعالیت، تابستان فرصتی فوقالعاده برای پرورش جسم و ورزش کردن است.
البته اشتباه نکنید، برای ورزش کردن حتما لازم نیست در کلاسهای ورزشی خاص ثبتنام کنید. در این روزها میشود، بعدازظهرها کمی در پارک قدم زد یا روزهای آخر هفته به اطراف شهر رفت و در طبیعت زیبا، کمی بازی و تفریح کرد. همین فعالیتهای به ظاهر ساده کمک زیادی برای پیشگیری از بیماریهای ناشی از بیتحرکی میکند. علاوه بر این، ورزش و فعالیت سبب شادمانی کودکان و نوجوانان میشود و آنها را آماده شروع سال تحصیلی جدید میکند.
در مجــــــــالی که برایم باقیـــــــــست